Gemeenschapskrant

‘Erfgoed leeft pas echt als het wordt doorgegeven’

08/02/26

In 1949 verhuisden de ouders van Annie Vanderborght naar het Koningstraatje in Wezembeek-Oppem. Annie groeide Franstalig op, maar spreekt vlot Nederlands. Na een rijkgevulde carrière in de gemeente is ze nu actief als vrijwilliger bij Erfgoed Wezembeek-Oppem.

uitgekamd 02/2026

Annie Vanderborght

‘Ons verleden is kwetsbaar. Als we het niet samen bewaren, gaat het onherroepelijk verloren.’

‘Ik kan terugblikken op een rijkgevuld leven, waarin ik alles met veel enthousiasme heb aangepakt. Sommige mensen kennen mij misschien nog van de krantenwinkel die ik jarenlang openhield op de Mechelsesteenweg. Anderen leerden mij kennen tijdens mijn periode bij het OCMW, waar ik ouderen hielp om praktische vaardigheden te leren en hun weg te vinden op het internet.’

‘Vandaag ben ik actief als vrijwilliger bij Erfgoed Wezembeek-Oppem (EWO), waar ik sinds 2014 de rol van penningmeester opneem. Stamboomonderzoek is een van mijn grote passies. In mijn eigen familiegeschiedenis ben ik kunnen teruggaan tot de zestiende eeuw, tot vóór de tijd van Napoleon. Aan moederskant vond ik voorouders in Sterrebeek, langs vaderszijde in Overijse en Maleizen. Wijlen Luc Vianen en Roger Calluwaert hebben mij daar destijds bij geholpen en ook Marcel Croon verdient zeker een vermelding.’

‘Vanuit die interesse ben ik me nog meer gaan engageren bij EWO. Onze vereniging telt een vijftigtal steunende leden, maar het echte werk wordt gedragen door een kern van een tiental vrijwilligers. We doen dat met veel overtuiging, maar extra helpende handen zijn altijd welkom. Vooral jongeren mogen zich aangesproken voelen, want erfgoed leeft pas echt als het wordt doorgegeven.’

Verhalen van mensen en families

‘Wat we met EWO willen doen, is het erfgoed van onze gemeente veiligstellen en bewaren. Dat gaat over cultuur, landschap en gebouwen, maar ook over verhalen van mensen en families. We doen historisch onderzoek naar Wezembeek-Oppem en proberen de bevolking bewust te maken van het belang van gemeentelijk én familiaal erfgoed. We verzamelen documenten, foto’s, films en andere materialen, die we zorgvuldig klasseren en digitaliseren. De originele stukken worden altijd terugbezorgd aan de eigenaars, want dat vertrouwen is voor ons heel belangrijk.’

‘Vanuit die rijke collectie organiseren we elk jaar een tentoonstelling. Vorig jaar kozen we als thema Processies en stoeten in Wezembeek-Oppem. Het was hartverwarmend om te zien hoe groot de belangstelling was en hoeveel herinneringen het bij mensen opriep. Het thema voor dit jaar ligt nog niet vast, ideeën zijn altijd welkom.’

‘Toch merk ik dat als we een oproep doen om informatie, foto’s of verhalen met ons te delen, de respons vaak beperkt blijft. Dat vind ik oprecht jammer. Ons verleden is kwetsbaar: als we het niet samen bewaren, gaat het onherroepelijk verloren. Mensen met vragen over hun familiegeschiedenis of over het erfgoed van de gemeente kunnen altijd bij ons terecht. En als we het antwoord niet meteen kennen, zoeken we het met veel plezier op.’

info: www.erfgoedwezembeek-oppem.be, Erfgoed Wezembeek-Oppem VZW of annie.vanderborght@telenet.be

tekst: Karla Stoefs
foto: © Tine De Wilde
artikel uit uitgekamd februari '26

Meer nieuws

  • uitgekamd 02/2026

    ‘Als kind zat ik vaak te dromen in de klas’

    06/02/26

    Jan Struelens is kunstenaar in hart en nieren. Met zijn unieke blik op de wereld legt hij verrassende verbanden en komt hij tot originele creaties. Hij schrijft, tekent, fotografeert … En wat hij ook maakt, authenticiteit staat altijd centraal.

  • uitgekamd 02/2026

    ‘Muziek tilt je op’

    06/02/26

    Muziek opent harten én maakt een taal leren leuker. In de voorstelling WIJ 2025-2026 bundelen Lennaert Maes en Andries Boone de krachten met drie wereldmuzikanten. Samen zingen, Nederlands leren en verbinden, doe je zo.

  • uitgekamd 02/2026

    ‘Ons huis is onze thuis’

    06/02/26

    Silviu en zijn vrouw Georgiana groeiden op onder het strenge regime van het communisme in Roemenië. Silviu koesterde al vroeg de droom om het Roemeense platteland te verruilen voor een leven in het buitenland, wat hij uiteindelijk samen met zijn jeugdliefde ook deed.