Op 26 augustus 2006 kwam je debuutplaat De Jager uit. Na je ervaringen met groepen als Kadril en Oblomow het eerste muzikale project van jezelf. Een mijlpaal?
Eva De Roovere: ‘Ik was nog geen 20 toen ik bij Kadril begonnen ben (de folkband die nu 50 jaar bestaat en waarmee De Roovere ook weer even toert, red.). Tegelijk speelde ik cabaret in Nederland. Daar had ik met Colette Notenboom het Leids Cabaret Festival gewonnen en hebben we 3 jaar getoerd. Dat waren 2 grote projecten waar ik ongelooflijk veel podiumervaring aan overhield. Maar als je eigen naam op het album en de affiches staat, brengt dat toch een grotere verantwoordelijkheid met zich mee.’

‘Ik zong al lang liedjes van andere mensen, maar had zelf ook veel liedjes en aanzetten in mijn schuif liggen die ik niet kwijt kon in andere projecten. Daarom ging ik op zoek naar mensen om een album uit te brengen onder mijn eigen naam. Dat was een spannende periode. Ik speelde toen al samen met Ron Reuman, die net op dat moment boekingskantoor Compagnie Maandacht aan het oprichten was. Zij zouden het management en de boekingen verzorgen, we zochten een producer en een platenfirma, en zo is het begonnen.’

Je had al wat dingen in de schuif liggen. Op welke manier is de plaat dan tot stand gekomen?
‘Toen ik voorgesteld werd aan producer Jo Francken, heeft die beluisterd wat ik al had. Hij vond me een fantastische zangeres, met wie hij graag wilde samenwerken. Maar de nummers waren nog niet goed genoeg. (lacht) Er was wel één nummer dat hem heel hard opviel: Fantastig toch. Rond dat nummer zijn we beginnen te bouwen. We hebben er mensen bij gevraagd die liedjes in dezelfde stijl konden aanleveren, zoals Frank Vander linden, Joost Zweegers en Tom Van Laere.

Ook in de studio stond een geweldige groep muzikanten zoals Wigbert Van Lierde, Wim Punk, Hans Francken, Tom Vanstiphout en Ruben Block.’

Je hebt altijd graag samengewerkt, veel gereisd en van alles uitgeprobeerd.
‘Zo ben ik opgevoed in de muziek. Kadril speelde over heel Europa en toen Gerry de Mol Oblomow opstartte, wilde hij muziek van over de hele wereld spelen, met mensen uit verschillende culturen en met verschillende achtergronden. Daarna ben ik altijd actief op zoek gegaan naar wat ik nog graag wilde zien of leren. Als ik even het gevoel heb dat ik ‘uitgezongen’ ben, ga ik schilderen of tekenen. Ik schrijf ook andere dingen dan muziek, zoals poëzie en korte verhalen. Twee jaar geleden heb ik ook een bachelor interieurdesign gehaald. Heel interessant.’

Herinner je je nog hoe De Jager destijds ontvangen werd?
‘Het was alsof wij een gat in de markt hadden gevonden, om het even plat uit te drukken. Nederlandstalige liedjes die geen schlagers zijn maar ook geen Nederlandstalige rock, waren er toen veel minder dan nu. Iedereen sprong erop. Ze werden opgepikt door radio en tv en een platenfirma als Universal Music was natuurlijk ook een promomachine. Uiteindelijk heeft de plaat triple goud gehaald, wat in Vlaanderen echt heel goed is.’

In het Nederlands zingen slaat ook aan bij de jeugd van nu, maar het is directer dan in het Engels. Vond jij dat makkelijk?
‘Mijn Engels is vrij goed want ik heb ook een tijd in Amerika gewoond en gewerkt. Maar ik vind het gemakkelijker om in het Nederlands te schrijven: je droomt en denkt in het Nederlands en het Nederlands leent zich heel goed om je gevoelens te uiten. Als je een verhaal vertelt in de taal van het publiek, dan raakt dat heel direct. Die interactie vind ik juist fijn.’

Nederland is daar ook voor gevallen. Je deed er cabaret, maar mede dankzij de remix van Fantastig toch door Diggy Dex (Slaap lekker) zijn ze ook daar je muziek altijd blijven volgen.
‘Op een gegeven moment moest ik kiezen tussen muziek en theater en heb ik voor muziek gekozen. Fantastig toch werd veel gespeeld op radiozender 100 % NL en de remix heeft wekenlang in de top 50 gestaan. Alle Nederlanders zingen dat mee. Blijkbaar is het nummer een tijd geleden ook viraal gegaan op TikTok, waardoor er op de Gentse Feesten deze zomer plots een bende van wel 40 jongeren kwam meezingen en -dansen. Dat nummer blijft maar doorleven.’

Heb je de andere liedjes opnieuw moeten instuderen voor de komende concerten?
‘Sommige nummers kwamen nog regelmatig terug op onze setlist, maar nu hebben we alles opnieuw bekeken en de arrangementen aangepast aan de band en de instrumenten van nu. Van elk nummer van De Jager is trouwens ook een mooie prent gemaakt door illustrator Arnold Hovart, in de reeks ‘tijdsbeelden’ die organisatie Base2545 de komende 20 jaar wil creëren. Die prenten worden ook verkocht. De liedjes van De Jager blijven dus zoals ze zijn, maar het is plezant om ze nieuw leven in te blazen en om er nummers van de nieuwe plaat aan toe te voegen. Sluit de nacht is geproduceerd door Koen Gisen, naar hetzelfde idee als De Jager. Een aantal nummers heb ik zelf geschreven, maar ik ben ook opnieuw bij fijne collega’s te rade gegaan en heb mooie nummers gekregen van onder andere Gert Bettens, Neeka, Sabien Tiels en An Pierlé. De single Wie weet wat de zomer brengt was ook al van Dirk Blanchart en Vincent Pierins. Als ik de twee platen naast elkaar leg, denk ik dat we geslaagd zijn in ons opzet.’

Tekst: Michaël Bellon
Foto: © Bart Dilliën
Uit: uitgekamd oktober 2026