Gemeenschapskrant

De internationale Duitse school van Brussel (IDSB)

04/05/23

De internationale Duitse school van Brussel (IDSB) is bekend bij de inwoners van onze gemeente, maar weinigen hebben echt contact met de schoolgemeenschap. Daar wil de school iets aan doen. Thomas Leitheiser, die sinds 2019 voor de school werkt, gaat met ons in gesprek.

Scholen over heel de wereld

‘Na mijn aanstelling in de school ben ik met mijn gezin naar Wezembeek-Oppem verhuisd’, start Thomas Leitheiser. ‘Samen met mijn vrouw Bettina en onze drie kinderen Marie, Jakob en Anne.’ Duitsland heeft ongeveer 140 scholen over heel de wereld. ‘Daar kunnen wij als leerkracht voor solliciteren. Eerder verbleven we een viertal jaar in Californië. In België blijven we tot 2027, want acht jaar op dezelfde plaats is het maximum volgens het interne reglement.’ Thomas Leitheiser werkt 50 tot 60 uren per week. Twintig uur geeft hij Duitse of Engelse les aan de oudste groep leerlingen. De overige veertig uur vult hij met zijn managementfunctie als directeur van deze groep. Zijn vrouw Bettina werkt in de bibliotheek van de school als vrijwilliger, twee dagen per week.

Verschillen met het Belgische schoolsysteem

De ISDB is een private school met een kinderdagverblijf, een kleuterschool, een basisschool en een middelbare school, momenteel verdeeld over twee gebouwen.
De vakken in het middelbaar stemmen in grote lijn overeen met het programma in Nederlandstalige scholen. Toch zijn er verschillen.

‘Dat klopt,’ gaat Thomas Leitheiser verder, ‘onze kleuterschool is tweetalig. Ouders kunnen kiezen tussen de groep Duits-Frans of de groep Duits-Engels. De basisschool is uitsluitend Duitstalig en omvat slechts vier schooljaren. Nadien gaan de leerlingen naar de secundaire school die opgedeeld is in drie eenheden. Van slechts 30 % van onze leerlingen zijn beide ouders Duitstalig. Bij de meerderheid is slechts één van de ouders Duitstalig en bij een kleine minderheid zelfs geen van beide. Die laatste kiezen voor onze school omdat ze vertrouwen hebben in de kwaliteit van ons schoolsysteem. Het eindexamen, dat wij het ‘Abitur’ noemen, geeft je het recht om aan elke universiteit over de hele wereld te studeren. De school telt ongeveer 560 leerlingen. Dat is niet zo veel, waardoor we de leerlingen individueel kunnen begeleiden. Wij zetten sterk in op vreemde talen. Tijdens de laatste drie jaren kunnen de leerlingen Nederlands als keuzevak kiezen en de helft doet dat ook.’

Zelf volgen Thomas Leitheiser en zijn vrouw Nederlandse les in de Lijsterbes in Kraainem en in de Kam. ‘Ik groeide op in Keulen en het Keulse dialect lijkt op het Nederlands. Dat maakt het makkelijker. Als we in het weekend op stap gaan, is dat vaak naar steden zoals Leuven en Antwerpen, waar we ons Nederlands oefenen. Bovendien hou ik ervan om vreemde talen te leren.’

Meer connectie met de buurt

‘Van de Orde van den Prince, een vereniging die zich inzet voor de taal en cultuur van de Nederlanden, kreeg de school een prijs voor de inzet om de Nederlandse taal te promoten’, zegt Leitheiser. Daarnaast organiseert de school sportactiviteiten met andere Duitstalige scholen uit de Oostkantons. Ook is er veel uitwisseling met internationale Duitse scholen, zoals die in Londen, Den Haag, Parijs, Toulouse en Genève.

‘Wat nog beter kan, is de connectie met de directe buurt’, geeft Leitheiser toe. ‘Toen ik in Californië werkte, engageerde de school zich in een buurtcomité. Hier mis ik dat.’ Vorige zomer zat hij daarom samen met Anne Decuypere en Thierry Wellens van de Kam, om te bespreken hoe ze beter kunnen samenwerken. Ze zijn immers allemaal met cultuur bezig.

We nodigden de Kam uit op onze verenigingenmarkt. Voor onze leerlingen zijn de activiteiten van de Kam ook een goede oefenkans Nederlands. Ze krijgen lesvrijstellingen als ze zich daarvoor engageren. Zo hielp een leerling bij een vakantiestage voor kinderen. Twee van onze leerlingen zijn vertegenwoordigd in de jeugdraad en met de klas volgden we beatboxworkshops in de Kam.’

Uitbreiding van de school

Eind de jaren 60 werd het huidige schoolgebouw geopend. Die is nu aan vernieuwing toe. De plannen die op tafel liggen, wil de nieuwe school bouwen op de plek waar nu de middelbare school ligt. De bedoeling is dat alle klassen dan naar dat nieuwe gebouw verhuizen. Wat met de ruimte gebeurt waar nu de basisschool gevestigd is, is nog niet bekend. De verbouwingen moeten de school afstemmen op de noden van deze tijd. ‘De manier van lesgeven is in 60 jaar sterk veranderd. Nu werken we vooral in kleine groepen. Daarop willen we de ruimtes van het nieuwe gebouw afstemmen. In de hal van onze school staat een maquette van het bouwplan. Geïnteresseerden mogen altijd komen kijken’, licht Leitheiser toe. Als het begin van de bouwwerken bekend is, komt er een informatievergadering voor de buurt. ‘We hopen in het schooljaar 2026-2027 te verhuizen naar het nieuwe gebouw.’

Tekst: Karla Stoefs
Foto: © Tine De Wilde
Uit: uitgekamd mei 2023

Meer nieuws

  • Vacature medewerker administratie en communicatie

    19/06/24

    Als medewerker administratie en communicatie verzorg je het onthaal in het gemeenschapscentrum GC de Kam. Je bent het eerste aanspreekpunt voor bezoekers. In je takenpakket zitten zowel administratieve, financiële, communicatieve als logistieke opdrachten die zorgen voor een vlotte werking van het gemeenschapscentrum.

  • Een bewogen geschiedenis

    31/05/24

    Terugblik op 43 jaar Gordel

    Op zondag 1 september trekt de Gordel door de Rand. Wat in 1981 begon als een politiek burgerinitiatief met sportieve inslag, is nu eerder een sportief evenement met politieke bijklank. In de jaren 90 en 2000 was het een massa-evenement dat zijn gelijke niet kende. Gordels vast voor een terugblik.

  • Nancy Romanus deed mee aan Hotel Römantiek

    31/05/24

    ‘Aan mijn man kan voorlopig niemand tippen’

    Nancy Romanus is voor velen geen onbekend gezicht in Wezembeek-Oppem. Begin dit jaar kon heel Vlaanderen met haar kennismaken tijdens haar deelname aan ‘Hotel Römantiek’, een tv-programma waarin mannen en vrouwen boven 65 op zoek gaan naar de liefde. Nancy blikt met een warm hart terug op dat avontuur.